submenu

Achter de schermen van Containerklap Wemmel - 01/05/2021

Wat je niet hoorde in de podcast

De zandloperkrant maakte in samenwerking met gemeenschapscentrum de Zandloper de podcast ‘Containerklap Wemmel’. We spraken met zes Wemmelaars die vertelden over Wemmel, over corona, over zichzelf. Een deel van hun verhaal kan je beluisteren, maar wat je niet hoorde in de podcast ontdek je hier.

Paul Hoogewijs

Wat is je eerste herinnering aan Wemmel?

Paul: ‘Ik had vroeger een kozijn die in de Obberg woonde. Ik zag hem niet veel, maar toen ik in Jette (waar ik meer dan 20 jaar woonde) ben komen wonen, kwamen we meer met elkaar in contact. Ik vond dat daar een boerengat eigenlijk. (lacht) Ik was de stad gewoon. In het begin van de jaren 90 kwam mijn dochter in Wemmel wonen. Tijdens een wandeling met de kinderen in het park zag mijn vrouw een appartement in de Maalbeeklaan te koop staan. En zo zijn we hier terechtgekomen. Intussen woon ik hier graag. Je hebt alles dichtbij: de winkels, het park, de markt, Brussel. Al ga ik sinds corona niet meer zo vaak naar de hoofdstad. Maar op zich hoef je maar de bus of de metro op te springen en je bent er. Dat is vree gemakkelijk.’

Sebastien Meunier

Wat heeft corona jou geleerd?

Sebastien: ‘Ik ben leerkracht geschiedenis. Voor mij is dit een boeiende periode, ook om over te discussiëren met de jongeren in de klas. Ik zie een generatie die enorm hard luistert naar de politiek. Ze zijn heel alert geworden, heel kritisch ook. Ze slikken niet zomaar informatie en denken twee keer na vooraleer ze iets vertellen. En ze gaan ook op onderzoek om te weten of het wel waar is wat ze opvangen. Dat vind ik een heel goede evolutie.’

 ‘Ik denk dat we als samenleving enorm veel gaan leren uit deze periode. Dat we voortaan vooruit gaan kijken en zeggen: dit zal nooit meer gebeuren als we de juiste stappen nemen. Elk mensenleven maakt één grote gebeurtenis mee en ik denk dat onze generatie die nu kan afvinken. Maar ik ben heel blij dat het geen oorlog is. Wij hebben allemaal de luxe van internet, elektriciteit en verwarming. We kunnen niet klagen denk ik.’

Dagmar Brozova

Wat is je vroegste herinnering aan Wemmel?

Dagmar: ‘Toen ik nog in Limburg woonde, kwam ik, toen de kleinkinderen waren geboren, elke week naar Wemmel bij mijn dochter. Ik nam de afrit en reed Wemmel binnen via de De Limburg Stirumlaan met zijn mooie herenhuizen. Ik had het gevoel: ik kom hier terecht in een grote stad. (lacht) De laan is een zeer mooie verwelkoming om Wemmel binnen te rijden.’

Wat zou je graag anders zien in Wemmel?

Dagmar: ‘Dat het sociale zich uitbreidt. Ik zie vooral groepjes, en een kloof tussen wie het goed heeft en wie niet. Waar ik die mix van mensen wel zie, is bij initiatieven zoals Wemmel’s got talent van Warm Wemmel, waarbij iedereen van het free podium gebruik kan maken om te zingen en dansen. Toen zag ik ouders en kinderen in de Zandloper die ik er anders nooit zie. Dat gemengde publiek vond ik wel mooi. Ik denk dat de basis in het onderwijs ligt. Als ik mijn kleinkinderen op school ga halen, zie ik kinderen als één grote groep met elkaar spelen en babbelen. Er is geen afstand. Dat geeft me hoop voor de toekomst.’

Anne Abdel Massih

Wat mis jij in Wemmel?

Anne: ‘Ik zou graag fruitbomen in de straat willen. Het zou toch keileuk zijn als iedereen die langskomt een appel of peer kan plukken. Daarnaast vind ik dat er te weinig speelpleinen zijn waar kinderen met elkaar kunnen spelen en de ouders kunnen babbelen. Je hebt er wel eentje aan residentie Geurts en aan het voetbalstadion, maar dat is het. Als je weet dat veel mensen hier geen tuin hebben en op een appartement wonen, is dat best weinig. Ideaal zou zijn als de speelpleintjes verschillende generaties verbinden. Met een bankje en picknicktafel voor de ouders, een zandbak voor de kleintjes en klimtoestellen gemaakt uit natuurelementen voor de groteren. Ik zie het al zo voor mij.’ (lacht)

Fien Van den Broeck

Wat mis jij in Wemmel?

Fien: ‘Ik zou een feestzaal willen waarin je supergrote feestjes kan organiseren. Als wij een Chirofuif geven, is het jeugdhuis al snel te klein en het Zijpcomplex is te fragiel. Daar hangen lampen waar we elk jaar superhard voor moeten oppassen, zodat die niet stuk gaan. Als ik mag dromen, zou ik de Zijp gewoon platleggen en er een constructie met valse wanden in maken, zodat je de zaal voor zowel grote evenementen als een gezellige jeugdhuisavond kan gebruiken. Vier muren. Een goede toog. Een podium. Sfeervolle lichten en een goede muziekinstallatie. Meer hebben we niet nodig. Of ja, toch wel: een stevige isolatie en goede buren.’ (lacht)

Maurits Goeman

Wat zou je graag anders zien in Wemmel?

Maurits: ‘Ik merk dat er weinig inbreng is van nieuwe Wemmelaars. Of dat nu gaat om Vlamingen, anderstaligen, mensen van Belgische of andere nationaliteiten. Dat maakt niet uit. Ik zie vaak dezelfde mensen achter de tapkraan of de inschrijvingstafel van een evenement. Nochtans merk ik dat er wel interesse is. Toen we het WK voetbal op groot scherm organiseerden, kregen we veel positieve commentaren. Maar als je vraagt om te helpen, is het moeilijk om nieuwe mensen te vinden. Mensen lijken te vergeten dat je uit je engageren en iets voor de gemeenschap doen ook veel positieve energie kan halen. Je leert mensen kennen, je werkt samen aan iets. Dat geeft een goed gevoel. Vandaag huren velen een huis om op weekend te gaan met vrienden of ze gaan hun plezier ver weg zoeken. Die mogelijkheden waren er vroeger veel minder. Wij gingen gewoon op café in Wemmel om met elkaar te babbelen en samen te zijn. Ik ken bijvoorbeeld een groep van wel honderd mensen en onze link is café ’t Hooghuis. Zo’n café waar ik kan binnenstappen, me aan de toog kan zetten en een babbeltje kan slaan, is er steeds minder. Dat mis ik wel.’

Benieuwd naar wat Fien, Sebastien, Maurits, Anne, Dagmar en Paul nog te vertellen hebben? Beluister de podcast Containerklap Wemmel . Je kan via je favoriete podcastkanaal ook de containerklap uit Sint-Genesius-Rode en Kraainem aanhoren.
 

Tekst: Veerle Weeck
Uit: zandloper mei 2021