submenu

Bakkerij Charels met pensioen - 04/11/2021

‘De klanten vinden het jammer, maar zijn dankbaar’

Op 30 september draaiden Edwin en Lieve van bakkerij Charels aan de Steenweg op Merchtem definitief de sleutel in het slot. Het is het einde van een tijdperk, niet alleen voor Edwin en Lieve, maar ook voor hun trouwe klanten.

Nog een laatste keer kijken ze met passie en trots terug op de voorbije periode.

Edwin Charels stamt uit een echt bakkersgeslacht. Zijn vader had eerst een bakkerij in Schaarbeek. ‘Hij begon met zijn winkeltje in 1948, een eeuwigheid geleden,’ verduidelijkt Edwin. ‘Zijn bakkerij was gevestigd in de Jollystraat, in de buurt van het Noordstation. Dat was toen een buurt met veel bedrijvigheid, met onder andere een wasserij een beetje verderop. De arbeiders van de blanchisserie kwamen ’s morgens bij mijn vader hun ontbijt kopen.’ De Noordwijk onderging in de daaropvolgende decennia echter veel veranderingen. De vader van Edwin ging dus op zoek naar een nieuw onderkomen. ‘Uiteindelijk is hij in 1965 in Wemmel neergestreken met zijn bakkerij. Hij nam er bakkerij Struyf over. Opnieuw kwam hij in een bruisende buurt terecht: aan de Steenweg op Merchtem waren veel winkeltjes, slagerijen en cafés.’ Edwin heeft goede herinneringen aan die tijd. ‘Wemmel was een landelijke gemeente met nog veel open ruimte.’

In die tijd hielp Edwin zijn vader al in de bakkerij. Zo maakte hij kennis met het beroep. Niet veel later leerde hij ook zijn vrouw Lieve Van De Velde kennen. ‘We hebben elkaar ontmoet op een jeugdreis naar Griekenland, georganiseerd door de VAB,’ zegt Lieve. ‘Ik kom helemaal niet uit een bakkersgezin. Mijn vader had een melkerij in Moerbeke-Waas en ik was verpleegster van opleiding. Maar ja … de liefde hè.’

Technologische innovaties

Het bakkersleven is nu niet meer hetzelfde als 50 jaar geleden. De technologie heeft ervoor gezorgd dat het werk efficiënter en vlotter gaat. ‘Mijn vader was altijd vooruitstrevend. Hij ging regelmatig naar gespecialiseerde beurzen op de Heizel om kennis te maken met de nieuwste machines. Geleidelijk aan werden er grotere uitroltafels geïnstalleerd, werden de kuipen groter en werden er modernere deegkneedmachines geïnstalleerd’, vertelt Edwin. De technologische evolutie zorgde er ook voor dat het assortiment kon worden uitgebreid. ‘Vroeger had je de keuze tussen een wit of een bruin brood. Nu heeft elke bakker een uitgebreid assortiment.’ De technologie heeft ervoor gezorgd dat bakkers tegenwoordig ook niet meer de hele nacht moeten werken. ‘Het brood wordt nu een dag op voorhand gemaakt, maar rijst heel traag, in speciale machines. Zo kunnen wij slapen terwijl het brood rijst. Maar we moeten wel nog om 5 uur beginnen te bakken. Om 7 uur gaat de winkel open en kunnen we kraakvers brood aanbieden aan onze klanten.’

Werken als iedereen plezier maakt

Het bakkersbestaan was niet altijd eenvoudig, zegt Lieve. ‘Ons sociaal leven werd tot quasi nul herleid. Enkel op zondagavond konden we naar de familie of konden we eens op stap, omdat maandag onze sluitingsdag is.’ Het is ook daardoor dat er steeds minder warme bakkers zijn. ‘Jongeren zijn wel geïnteresseerd in het bakken, maar het feit dat je moet werken als anderen zich amuseren zorgt ervoor dat velen snel afhaken’, zegt Edwin. ‘Onze zoon zit bijvoorbeeld wel nog in het vak, maar heeft zelf geen bakkerszaak meer. Hij geeft les aan toekomstige bakkers en patissiers in Anderlecht.’

Lieve heeft 44 jaar lang de verkoop in de bakkerij gedaan. Eerst samen met de moeder van Edwin. ‘We hadden goede contacten met de klanten en ze vinden het jammer dat we sluiten, maar ze begrijpen het wel. We hebben een heel leuke attentie gehad van een van onze vaste klanten. Die had als afscheid een collage gemaakt van alle familiefeestjes waarop onze taarten centraal stonden. Het was leuk om te zien dat we bijgedragen hebben aan het welslagen van die feestjes.’ Naast de sociale contacten geeft Edwin aan dat ook de afwisseling de job boeiend maakt. ‘We maken chocolade, dessertkoekjes, brood, taarten … en we wisselen af per seizoen. Zo wordt het nooit vervelend.’

Wemmelse sachertorte

Bakker Charels had ook zijn specialiteiten. ‘Bij de opening van de Zandloper was er een Oostenrijkse groep uitgenodigd om te komen optreden. Wij hebben toen ons personeel in traditionele Oostenrijkse kleding gestoken en sachertorte gebakken. Die is sindsdien niet meer uit ons assortiment verdwenen’, zegt Edwin. Lieve vult aan: ‘We zijn een paar jaar geleden met zijn tweetjes naar Wenen getrokken en logeerden er in het bekende Sacherhotel. Uiteraard hebben we daar ook sachertorte geproefd, maar ik vond die van ons eerlijk gezegd beter.’ Een andere specialiteit waarvoor de bakkerij bekend stond, was het pain à la Grèque, een vergeten recept dat niet uit Griekenland, maar uit Brussel komt. ‘Het is een gebakje dat vroeger door de nonnekes in Brussel gebakken werd en dat bij mijn weten enkel nog bij ons te verkrijgen was.’

En wat brengt de toekomst? ‘Eerst wat rust, hoop ik’, zegt Lieve. ‘We hebben nog geen grote plannen gemaakt, we zien wel wat de toekomst brengt.’ Edwin: ‘Ik ben aan het zoeken naar een eventuele overnemer van de zaak, maar voorlopig zonder veel succes. De stekker gaat er echt volledig uit. Ik zal ook niet meer op bestelling bakken of zo. Bakker zijn kan je niet halfhalf doen. Je doet het goed, of je doet het niet.’ En ’s morgens om 5 uur opstaan? ‘Ook dat is gedaan’, besluit Edwin.

Tekst: Maarten Croes
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper november 2021