Bounce Big Band Merchtem duikt geschiedenis in

Hoe is de Bounce Big Band ontstaan?
‘De zaadjes werden elf jaar geleden geplant, toen ik de bigband van een verre oom van me in Geraardsbergen aan het werk zag. Ik was meteen verkocht. Zeker toen ik ze het nummer Bounce hoorde spelen. Als we nu zelf eens met zo’n bigband starten, dacht ik. Zo gedacht, zo gedaan. Samen met een paar vrienden zijn we een aantal muzikanten uit onze regio, Merchtem, gaan ronselen. Zij werden de pioniers van de Bounce Big Band.’

Kom jij uit een muzikale familie?
‘Mijn liefde voor muziek is mij met de paplepel ingegeven. Mijn vader is een gepassioneerde trompetspeler. Hij groeide op in een gezin van tien kinderen waar heel wat muzikaal talent was. Er bestaat een foto van zijn vader en mij die boekdelen spreekt: als baby lig ik in de bastuba van mijn opa. Jammer genoeg is hij overleden toen ik nog heel jong was, waardoor ik hem nooit echt heb gekend. Maar ik heb al vaak gehoord: ‘Mocht jouw peter jou gekend hebben…’’’

Hoeveel muzikanten telt jullie band?
‘Onze vaste kern bestaat uit twintig muzikanten: trompettisten, trombonisten, saxofonisten, een fluitist, een bassist, een gitarist, een drummer en een pianist. Stuk voor stuk zijn het topmuzikanten die heel actief zijn. Het vraagt heel wat organisatie om wekelijks met de hele groep te repeteren, maar het lukt. De sfeer tijdens de repetities zit meestal zo goed dat we haast nooit vóór middernacht thuis zijn.’ (lacht)

Hoe zou je de bigbandmuziek omschrijven die jullie in GC de Zandloper brengen?
‘Onze show heet The History of Bigband. We nemen het publiek mee door de geschiedenis van de bigbandmuziek. De wortels ervan vind je terug in de vroege jazz uit New Orleans, maar de echte bigbandstijl ontstond later in steden als Chicago en New York, waar grotere ensembles zich ontwikkelden.’

‘Tijdens de Grote Depressie en de Tweede Wereldoorlog bood bigbandmuziek ontspanning en hoop. De swingende muziek, vrolijke arrangementen en dansbare ritmes werkten opbeurend. En dat wisten meer en meer mensen te smaken.

In onze show brengen we werk van grootheden als Glenn Miller, Quincy Jones, Louis Armstrong en Sammy Davis Jr. Zij werkten vaak met bigbands samen. Ook Gordon Goodwin mag niet ontbreken: zijn hedendaagse bigbandmuziek staat bekend om haar moderne jazzstijl, energieke melodieën, virtuositeit en een vleugje humor.’

Wat mag het publiek van jullie optreden verwachten?
‘We willen ons publiek in de eerste plaats een sfeervolle avond bezorgen, zodat iedereen met een goed gevoel en een aantal interessante weetjes over bigbandmuziek naar huis kan gaan.’

‘Jaarlijks organiseren we ook onze Bounce Nights. Die vinden telkens plaats in november en staan in het teken van een thema. Burlesque, disco, retro en gala waren edities die het publiek erg kon smaken. Dit jaar is er op 7 november een Disney-editie gepland.’

Wat spreekt jou zo aan in bigbandmuziek?
‘Als trompettist daagt het genre mij voortdurend uit om mijn grenzen te verleggen. Maar mijn liefde ervoor gaat verder dan dat. Al van jongs af aan had ik iets met bigbandmuziek. Als ik het op de radio hoorde, raakte het me. Het is moeilijk uit te leggen waarom. Het is puur gevoelsmatig. Intussen ben ik 39, en mijn liefde voor het genre is er nog steeds.’

Welke muzikanten inspireren jou?
‘In mijn jongere jaren luisterde ik veel naar Glen Miller. Een absolute topmuzikant. Ook voor Wynton Marsalis, de Amerikaanse trompettist en componist, heb ik veel bewondering. Hij weet me telkens opnieuw te raken met de manier waarop hij jazz en klassieke muziek combineert. Vanaf de eerste noot die hij speelt, ben je mee in zijn verhaal. Dat verhalende maakt hem zo sterk.’

Hoeveel ruimte is er voor improvisatie tijdens optredens?
‘Een muziekstuk heeft een duidelijke structuur die we respecteren. Maar binnen die lijnen is er zeker ruimte voor improvisatie, vooral tijdens solo’s. Net op die momenten kan je je als muzikant wat laten gaan, en dat zorgt vaak voor verrassende en unieke effecten.’

Wat is het meest memorabele moment dat jij tot nu toe met de Bounce Big Band beleefde?
‘Mijn eerste solomoment tijdens het nummer Demasiado Corazón. Het was best spannend om dan op de voorgrond te treden en mijn ding te doen, terwijl mijn neef de zang voor zijn rekening nam en de rest van de band me naar een hoger niveau tilde. De voldoening die je tijdens en na zo’n solo voelt, is onbeschrijfelijk.’

Als je één artiest zou mogen uitnodigen om met jullie mee te spelen, wie zou dat dan zijn?
‘Glenn Miller. Muzikanten zoals hij zijn zeldzaam. Hij was niet alleen een toptrombonist, maar kon ook briljante arrangementen schrijven. Voor onze band zou hij de perfecte aanwinst zijn.’ (lacht)

Hoe zie je de toekomst van bigbands?
‘De uitdaging bestaat erin om bigbandmuziek een frisse touch te blijven geven. Het gaat er niet om indruk te maken met de meest technische nummers, maar om mensen een positieve, upbeat-vibe te bezorgen. Ons publiek een goed gevoel geven, dat moet altijd onze focus blijven.’

Wanneer is voor jou een optreden geslaagd?
‘Als je live een hoog muzikaal niveau weet neer te zetten. En uit de reacties van het publiek merkt dat ze een fijne tijd beleven. Warme reacties van het publiek na het optreden zijn de kers op de taart. Daar doen we het voor.’

Om dat effect te bereiken, is de sfeer in jullie band cruciaal, niet?
‘Zeker. Ons enthousiasme werkt aanstekelijk en stroomt door naar het publiek. Maar laten we onze dirigent niet vergeten. Hij is de persoon die ons als één harmonieus blok laat klinken.’

Tekst: Natalie Dirix
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper mei 2026