De week van... vogelliefhebber Mon (9)
18/11/26
Geef Mon Verhasselt een verrekijker en de kans is groot dat hij ermee naar vogels speurt. Ver hoeft hij daarvoor niet te gaan. Op de grens van Wemmel, Relegem en Hamme woont hij tussen velden, weiden en boerderijen. ‘Ik woon hier graag, want ik hou van dieren en van de natuur.’
Koolmezen, pimpelmezen en zwarte roodstaarten: Mon herkent ze meteen. ‘We hebben veel nestkastjes en in de winter zetten we veel vogelvoer, zodat ze graag naar onze tuin komen.’ Voor de steenuilen hangt er zelfs een speciale nestbuis.
Zijn interesse in vogels groeide onder meer door papa Tijl, die er zelf al wat over wist. Een vogelboek deed de rest. ‘In het begin las ik er veel in. Zo leerde ik de vogels al een beetje kennen. Als ik er dan eentje zag, kon ik zo al raden welke het was. Een vogel vliegt immers snel weg.’
De verrekijker gaat geregeld mee op pad en met BirdNET zoekt Mon vogelgeluiden op. ‘Al moet je goed opletten, want de app is niet altijd juist’, waarschuwt hij. Zijn favoriet is de ijsvogel. ‘Die is helemaal blauw met een oranje buik. Als er een visje zwemt, boort hij er supersnel met zijn snavel door.’ Tijdens het Vogeltelweekend van Natuurpunt telt Mon altijd mee. Een kwartier lang houdt hij in de gaten welke vogels voorbijkomen en zet hij streepjes bij de juiste soort. ‘Als het voor dieren is, heb ik geduld’, glimlacht hij.
Sport en muziek
Overdag zit Mon in het vierde leerjaar van Mater Dei Wemmel. ‘Ik vind het fijn om bij te leren of er in de grote tuin met vrienden te spelen. Maar lang stilzitten is minder mijn ding.’ Gelukkig hoeft dat na school ook niet.
Twee keer per week trekt hij naar de volleybaltraining van Lindemans Zellik. In het weekend wacht soms een wedstrijd. ‘Aanvallen vind ik het allerleukst.’ En kan hij goed tegen zijn verlies? ‘Een beetje wel, een beetje niet.’
Tussen dat sporten door is er ook muziek. ‘Ik volg notenleer in de Academie van Wemmel en speel al drie jaar cello. Daarvoor moet ik zo’n vier keer per week oefenen.’ Dat lukt niet altijd vanzelf. ‘Soms moeten mama of papa wel een beetje aandringen.’
En dan is er nog de familie. Dinsdag staan moeke en vake aan de schoolpoort, donderdag opa en oma. En op vrijdag gaat hij ’s avonds standaard bij die laatste twee eten in Gooik. ‘Ik ben graag bij mijn familie. Ik heb veel neven en een nicht die nog willen spelen, dat is plezant.’ In het weekend maakt Mon tijd voor de Chiro. Het laatste kamp leek wel voor hem gemaakt. ‘We sliepen in tenten, naast een boerderij. Er waren veel zwaluwen, koeien en naast het kampterrein was een bos om in te spelen.’
Geen afval op de grond
Vanuit zijn huis ziet hij niet alleen groen, maar ook velden en boerderijen. En daar denkt hij best genuanceerd over. ‘Ik hou van de natuur, maar ook van boeren. Er moet plaats zijn voor velden én voor bossen.’ Een van zijn favoriete plekjes in Wemmel is het park aan het gemeentehuis. ‘Het is er vrij rustig, met veel bomen en een vijver. Dus ook goed om vogels te spotten.’ Maar zijn liefde voor de natuur gaat verder dan vogels kijken. Mon vindt het belangrijk dat mensen er zorg voor dragen. ‘Ik begrijp niet dat er zo veel mensen zijn die afval op de grond gooien. Dat hoort daar niet.’ Hij doet dan ook een warme oproep aan iedereen: Gooi papiertjes en afval altijd in de vuilbak.
Tekst: Veerle Weeck
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper november 2026