Wemmel internationaal: Marion Dietrich

Marion groeide op in Hannover, Duitsland. Haar studie geneeskunde volgde ze aan de Witten/Herdecke Universität in het Ruhrgebied. Uitzonderlijk daar was dat er naast de eigenlijke hoofdstudie voor elke student één dag per week een ‘studium fundamentale’ verplicht was . ‘Zo kwam je onder meer in aanraking met filosofie, literatuur, muziek en kunst en ontwikkelde je je ook als mens verder.’

Voor Marion, vanaf jonge leeftijd ondergedompeld in viool en piano, was dit een uitkomst. Ze maakte kennis met het Danelstrijkkwartet, de artist in residence op de universiteit. ‘Ik zocht iemand om Nederlands mee te oefenen omdat ik me aan het voorbereiden was op mijn Erasmusjaar in
Maastricht. De tweede violist van het kwartet waarbij ik vioolles volgde, verwees me door naar de altviolist, Tony Nys, die Vlaming bleek te zijn.’

Verliefd op Wemmel

Vanuit de Nederlandse conversatie groeide meer: Marion en Tony werden een koppel. Na haar eindexamen geneeskunde in Duitsland verhuisde Marion naar Brussel. ‘Twee weken na mijn eindexamen werd onze eerste zoon Lukas geboren.’

Intussen was ook tweede zoon Florian (18) geboren en verhuisde het gezin voor een jaar naar Moorsel bij Aalst. Ze verlangden echter naar de internationale sfeer van Brussel.

‘Tony is opgegroeid in Wemmel, maar tot dan toe had ik er nooit over nagedacht om er zelf te gaan wonen. Tot we ons huis te koop zagen staan. Het was een coup de foudre, we deden dezelfde dag nog een bod. In 2008 zijn we verhuisd. Ook mijn moeder verhuisde mee vanuit Duitsland en woont vandaag nog altijd bij ons.’ De geboorte van zoon Felix maakte het gezin in 2010 compleet.

Werken op veerkracht

Marion vond werk dichterbij huis, in een huisartsenpraktijk in Jette. En ook Tony maakte een carriereswitch: het kwartet ruilde hij in voor een plaats als solo-altviolist bij het orkest van De Munt, in combinatie met het lesgeven als professor altviool aan het Brusselse conservatorium en vele concerten in verschillende kamermuziekensembles.

Met de tijd ging Marion zich steeds meer thuis voelen in Wemmel en in België in het algemeen. ‘Ik apprecieer de tolerantie, de meer ontspannen mentaliteit, enorm. Ik vervaar Duitsland vaak als vrij hard, soms zelfs onvriendelijk en verstikkend.’ Wat ze wel mist, is de focus die gelegd wordt op algemene kunstvorming. ‘In België wordt dat niet aangeboden in het onderwijs. Dat is echt een gemis. Omdat het niet kwantificeerbaar is, wordt er ook geen aandacht aan gegeven. Maar in het leven is niet alles meetbaar.’

Een grote ommekeer, die leidde tot de opening van haar eigen praktijk, kwam tijdens de coronaperiode. Marion was in 2018 begonnen met een psychotherapeutische opleiding aan het Korzybskiinstituut. ‘Die opleiding werd mijn uitlaatklep, het heeft me echt door die periode gesleurd’. De mindset dat je moet vertrekken vanuit de persoonlijke sterktes en veerkracht van een persoon, veranderde haar als arts. ‘Ik vond de mentaliteit op mijn werk vaak te negatief. Ik wilde patiënten juist aanmoedigen en werken op hun veerkracht.’

Enkele jaren geleden hadden Marion en Tony het huis in Brabants Dal 14 kunnen overkopen, dus de locatie hadden ze al. ‘Ik wilde een toegankelijke, warme praktijk creëren die multidisciplinair zou zijn. Vrij snel na de opstart versterkte een psychologe het team. Sinds oktober 2024 ben ik ook praktijk-opleider voor huisartsen in opleiding.’

Vandaag werkt ze ook samen met een huisarts in opleiding en in maart wordt een nieuwe collega-huisarts verwacht.

Verbinding creëren

De praktijk richt zich op de volledige mens en wil gezondheid op een systemische manier aanpakken. ‘Ik heb nog vele ideeën en dromen. Zo wil ik graag contacten tussen patiënten faciliteren, bijvoorbeeld in de vorm van een buddysysteem of later ook groepslessen aanbieden rond onderwerpen als gezonde voeding of slaap.’ Die groei moet wel organisch zijn. ‘Ik wil het bewust familiaal en klein houden, zodat ik de betrokkenheid niet verlies.’

Dit engagement is de manier voor Marion om tegenwicht te bieden aan het individualisme en samenlevingen waar steeds meer het recht van de sterkste lijkt te gelden. ‘Daar ga ik niet mee akkoord. Mijn vorm van verzet daartegen is mensen samenbrengen en verbinding creëren.’

Om zelf gezond te blijven, mediteert ze en maakt ze lange wandelingen in de natuur met de hond. ‘Ook lees ik veel en ga ik veel naar musea en voorstellingen. Dat heb ik echt nodig, als ik te lang niet ben geweest, voel ik dat.’ Gesprekken met collega’s over hoe je arts wil zijn, werken voor haar verdiepend en richtinggevend. ‘Dat zijn open gesprekken, waar het hart in zit. Ik haal daar veel vreugde uit.’

Tekst: Maria Klein
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper februari