Wemmel internationaal: Lisa Morosini

Dat ze elkaar juist daar tegenkwamen, was puur toeval, zegt Lisa. ‘We waren beiden door vrienden meegevraagd, maar onze vriendengroepen overlapten niet. Paul is Antwerpenaar en mijn omgeving toen was Brussels en vooral Franstalig. Het feest had – om het af te maken – een Al Capone-thema.’

Al die indrukken zeiden genoeg, want Lisa’s terugkeer naar Italië was van korte duur. In 2006 was ze terug in België. Paul liet Antwerpen achter zich en verhuisde voor Lisa naar Brussel, waar het koppel ging samenwonen. Drie jaar later volgde een huwelijksfeest in Italië en in 2011 kwam dochter Giulia ter wereld. De hoofdreden om hun Schaarbeekse appartement achter te laten. ‘Voor de kinderen waren we op zoek naar rust en een tuin. Zo kwamen we in Wemmel terecht. Giulia was een dreumes en
ik was zwanger van onze tweeling, Valentina en Matteo, toen we verhuisden.’

Drietalige opvoeding

Vandaag woont het gezin met kat Koda nog altijd in Wemmel, al ligt hun adres in Strombeek. ‘Onze straat is een soort no man’s land, maar ons hele leven speelt zich in Wemmel af. In het begin was het moeilijk, want we kenden hier niemand, maar via de crèche en later de school Mater Dei hebben we veel sociale contacten kunnen leggen. Ik ben door de kinderen ook Nederlands beginnen te leren, eerst via het CVO en de VUB, later via hobby’s. Zo heb ik ook Frans geleerd. Je hebt de basis nodig, de woordenschat en grammatica, maar je wordt pas vloeiend door leuke activiteiten in die taal te doen.’

Het gezin is drietalig: Lisa spreekt Italiaans en Paul Nederlands tegen de kinderen. ‘En Paul en ik spreken onderling Frans. We zijn daar op dat nieuwjaarsfeest mee begonnen en dat hebben we zo gehouden.’

De wil om buiten Italië te wonen, zat er altijd in, zegt Lisa. ‘Ik ben opgegroeid in een kleine stad vlak bij de bergen, in de grensregio Friuli-Venezia Giulia en heb gestudeerd in Venetië. Ik werk in de internationale verkoop en had altijd al contact met collega’s over heel Europa.’

Wat haar meteen opviel aan Brussel was de verscheidenheid. ‘Zo veel verschillende talen en culturen naast elkaar is een echte rijkdom. Zonder die omgeving hadden mijn kinderen niet de drietalige opvoeding gehad die ze hier wel hebben.’

Reeën in de tuin

De familie gaat regelmatig op vakantie naar Italië. ‘De kinderen hebben daar ook zomerkampen gedaan zodat ze de taal goed leerden spreken.’ Lisa mist – naast haar familie – de bergen en de caffè al banco, de Italiaanse gewoonte om staand je koffie aan de bar op te drinken en ondertussen een praatje te maken met de barman en andere klanten.

‘Ook Wemmel zou zo’n gezellige plaats kunnen gebruiken. In andere steden zie je dat hun marktplein of centrum is ontwikkeld: dat er verschillende terrassen zijn waar je een apero kan drinken na werktijd. Café Famex heeft bijvoorbeeld een heel mooie locatie, maar het concept dat er nu is, werkt niet. Ik ben blij met de vele initiatieven die
worden genomen: de lentedrink op de Markt, het groot scherm tijdens het voetbal, de jaarmarkt en straks de kerstmarkt. En ook de tienerwerking in Wemmel is een leuk nieuw concept, want zeker voor oudere kinderen is er weinig aanbod.’

Het gezin is betrokken en actief in Wemmel. Giulia danst in de academie en Matteo speelt daar gitaar. Valentina doet aan paardrijden bij manege La Motte. Paul speelt volleybal bij Wevo en tennis bij BTC en Lisa neemt deel aan Zingding, een groep van mensen die samenkomen om te zingen. Voor kerkbezoek wijkt de familie uit naar Relegem, waar Lisa soms gitaar speelt tijdens de mis.

‘Wemmel is erg veranderd de laatste jaren. Het is drukker geworden, met meer verkeer, meer bouwprojecten en helaas ook meer onveiligheid. Het is een uitdaging voor onze gemeente om daarmee om te gaan. Maar het is een fijne plek om onze kinderen te zien opgroeien. De idyllische rust in onze straat is er gelukkig nog. Af en toe zien we zelfs reeën in onze tuin.’

Tekst: Maria Klein
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper december/januari