Wemmelse vissers paraat voor nieuw seizoen
31/03/26
In Wemmel wordt al meer dan honderd jaar gevist. Ondanks de stropers en de aalscholvers gaan de ‘Wemmelse vissers’ weer een mooi seizoen tegemoet.
Onder de naam ‘Wemmelse vissers’ bestaat de club sinds 1972, legt Wemmelaar en ondervoorzitter Joël Wauters uit. ‘Maar er werd daarvoor al veel langer gevist onder de naam Les bons amis de la carpe. Die tijd heeft mijn grootvader nog meegemaakt, en hij zou nu 100 jaar geweest zijn. Als kind kwam hij uit Jette met de fiets hiernaartoe om te vissen op de vijver van Balcaen aan de huidige sporthal.’
Tuin met vijver
De ‘vijver van Balcaen’ is genoemd naar de ‘oude Balcaen’: Emile Balcaen, die de uitbater was van de ondertussen al lang gesloopte Laiterie des Étangs op de hoek van de Brusselse Steenweg en de Vijverslaan. Na het graven van de vijver tijdens de Eerste Wereldoorlog (mogelijk waren het er eerst twee), werd de Laiterie het vaste café van de vissers. Wauters: ‘Toen ik er als kind voor het eerst kwam vissen, heette het café van de vissersclub ‘In den Tok’, en gaf de tuin ervan uit op de vijver. Er was zelfs een vestiaire waar de vissers hun visgerief konden achterlaten. De karpervijver was afgesloten met twee draaipoortjes, en voor de vissers waren er houten plateaus aan de rand van het water.’
Ondertussen is het de cafetaria van de sporthal die als lokaal voor de vissers fungeert. ‘Daar spreken we elke wedstrijd af voor een kleine vergadering vooraf, en natuurlijk ook erna om de uitslag bekend te maken. We organiseren hier tussen april en oktober 10 à 12 wedstrijden per jaar op zondag, en één keer trekken we ook naar een vijver in Okegem, bij Ninove.’
Het vergt best wel conditie als een grote karper je een tijdje aan de praat houdt en je ‘de toer van de vijver’ laat doen
Kapers op de kust
Aan de vijver van Balcaen hebben de Wemmelse vissers wel te maken met stroperij. Enkel leden van de club mogen er vissen, maar zeer geregeld komen onbevoegden er vissen stelen. Wauters: ‘Dat is redelijk kostelijk, want vis is heel duur geworden. Als wij jaarlijks tussen de 250 en de 500 kilo aan karper uitzetten op de vijver, tegen 20 à 30 euro per kilo, dan loopt de factuur snel op. Daarnaast investeren we ook in een wateranalyse, gaan we algenvorming tegen en zorgen we voor medicatie om de vissen gezond te houden.’ Het probleem van de stroperij geraakt niet opgelost, en daarnaast hebben de vissers nog af te rekenen met een andere concurrent: de aalscholver. Deze forse watervogel duikt meer en meer op aan de binnenwateren en verorbert enorm veel vis.
Geen weerhaak
Leden van de Wemmelse vissers mogen behalve de vijver aan de sporthal ook de vijver aan het kasteel bevissen, het hele jaar door. Wie daar zit te vissen, moet dus altijd een lidkaart kunnen vertonen, of de daarbij horende verzekeringskaart. Wauters: ‘Wemmelaars kunnen zelfs gratis een partner, kind of kleinkind meenemen. Eenmaal per jaar zet de club ook forel op de vijver voor de leden. Ook brasem wordt regelmatig aan de haak geslagen.’
Over die haak gesproken: die is niet meer dezelfde als vroeger. ‘Wij vissen tegenwoordig met heel kleine haken zonder weerhaak om de vis niet te verwonden. Vissen met een stuk uit de lip tref je hier al tientallen jaren niet meer aan. Elke vis wordt ook weer teruggezet.’
Met rond de 90 leden is de Wemmelse traditieclub nog altijd springlevend. Al is verjonging altijd welkom. ‘Bij de jeugd wordt vissen niet echt meer gepromoot’, stelt Wauters vast. ‘We spelen daarom met het idee om eens een initiatie te organiseren. Dit jaar hebben we ook voor de eerste keer twee eetfestijnen. Maar sowieso zijn we een hechte vriendenclub, waar iedereen ook graag voor de sfeer komt.’
Concentratie en conditie
Moet je voor vissen geen mens met heel veel geduld zijn? Wauters: ‘Er zijn mensen die vinden dat het echt niets voor hen is. Maar de meeste gasten die ik eens meevraag, zijn enthousiast. Als ik zelf ga vissen, ben ik meestal behoorlijk actief. Het vraagt sowieso concentratie, maar toch ook conditie als een grote karper je een tijdje aan de praat houdt en je ‘de toer van de vijver’ laat doen, bij manier van spreken. Maar evengoed verslapt de aandacht ook eens een keer. Dan betrap ik er mij op dat ik aan het genieten ben van het weer en van de natuur.’
Tekst: Michaël Bellon
Foto: © Tine De Wilde
Uit: zandloper april 2026
